Bewegende Beelden Festival, 11 April 2010

printversie

Toen ik aan dit artikel begon had ik eerst de neiging iets moralistisch te schrijven. Wellicht een theatraal stuk. Een lofzang op de geschiedenis van Nederland en haar bedrijvigheid. Ik bedoel, je kunt ons kleine landje niet ontzeggen dat we knappe dingen hebben gedaan. Denk maar aan de delta werken of aan bedrijven als Philips, Albert Heijn, Fokker, KLM of Stork. Allemaal prachtige staaltjes van ondernemerschap. Er zijn talloze voorbeelden te vinden van inspirerende prestaties op maatschappelijk, politiek en zakelijk gebied.

Tijdens een congres over innovatie in de dienstverlening georganiseerd door Focus Conferences sprak ook de heer Rinnooy Kan (Innovatieplatform NL). Het congres handelde onder andere over innovatie belemmerende en bevorderende factoren. De heer Rinnooy Kan concludeerde dat een van de belangrijkste belemmeringen het ontbreken van ondernemerschap is. Een opmerkelijke conclusie dacht ik. Hoe zit dat?

In dit artikel doe ik een poging aan te tonen dat we meer dan voldoende ondernemerschap, inspiratie en creativiteit hebben. Ik maak daartoe gebruik van het Whole Brain Model van Ned Herrmann. Daarna verken ik de mogelijkheid dat het de samenleving is die ondernemerschap en leiderschap in de kiem smoort. Een samenleving die grotendeels doelloos consumeert en presteert. Een samenleving die heel goed weet dat we offers zullen moeten brengen om echte verbeteringen en vernieuwingen tot stand te brengen. Een samenleving die wacht op de verlossende initiatieven.

Het Whole Brain Model

Ned Herrmann ontwikkelde het Whole Brain Model als metafoor voor de werking van het brein. De reden is even simpel als acceptabel. De werking van de hersenen is veel complexer dan een indeling in 4 kwadranten doet vermoeden.

De vier mentale stijlen blijken echter goed en eenduidig te onderscheiden. Het zijn slechts uitingen van bewuste, dagelijkse mentale processen. Deze processen kunnen van invloed zijn op het gedrag en andersom, maar vormen geenszins een algeheel verklarend model. In zijn boek The creative Brain gaat Ned Herrmann uitgebreid in op het door hem ontwikkelde Whole Brain Model en legt hij uit wat de praktische waarde ervan is.De vier kwadranten waarvoor iemand een voorkeur kan ontwikkelen laten zich als volgt beschrijven:

A-kwadrant (blauw), de analyticus: logisch denken, analyse van

feiten, verwerken van getallen

B-kwadrant (groen), de organisator: denkt in planningen, organiseert de gegevens, maakt gedetailleerde overzichten;

C-kwadrant (rood), de communicator: benadert de omgeving interpersoonlijk, intuïtief, expressief;

D-kwadrant (geel), de creator: gebruikt verbeeldingskracht, denkt in grote lijnen, conceptualiseert.

Zoals iedereen rechts of linkshandig is, rechts sterker is dan links, zo ontwikkelen alle mensen voorkeuren voor specifieke mentale functies. Uit de databank van Herrmann International, waarin meer dan 1 miljoen profielen zijn opgenomen, komen de volgende gegevens:

• 5% heeft een enkelvoudige voorkeur;
• 58% heeft een tweevoudige voorkeur;
• 34% heeft een drievoudige voorkeur en
• 3% heeft een viervoudige voorkeur.

Sommigen van ons hebben dus een sterke voorkeur voor één kwadrant, terwijl anderen een voorkeur voor twee, drie of zelfs alle vier kwadranten hebben. Het is niet goed of slecht, het is alleen verschillend. Elk van ons is in staat om af te stemmen op ieder station. Als we een bepaalde zender slechts zelden beluisteren, kan het even tijd kosten voor we deze vinden, maar de zender is en blijft aanwezig en toegankelijk.

Mensen die Whole Brain Model en het HBDI hebben leren kennen, komen vaak met creatieve manieren om uit te leggen waarom het zo onthullend is om de innerlijke werking van de hersenen te begrijpen. En een idee te krijgen van wat het betekent om de ene mentale stijl meer te gebruiken dan de andere. Hoe dat gaat wordt in de volgende vergelijking op een treffende wijze weergegeven. "Wanneer je in je auto de radio aanzet, kies je dan een zender door aan de knop te draaien, of heb je je favoriete zender geprogrammeerd?”

In sommige opzichten lijkt de manier waarop we onze hersenen gebruiken op de autoradio. We kunnen aan de knop draaien om een willekeurige zender te krijgen. Maar we hebben ook onze favoriete zenders, de stations waar we vaker naar luisteren, die we inprogrammeren. Herrmann’s Whole Brain Model, helpt ons om inzicht te krijgen voor welke ‘stations’ wij voorkeur hebben.

pagina 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

reacties

• 'Dag Ernst Jan, Wanneer gaan we . . .' (Paul Ricken)
• Bekijk alle reacties