|
spotlight | ||||
|
|
||||
|
Wees de veranderingHan Bekkers
En hoe vergaat het de wereld?We denken dat het al moeilijk is om elkaar op kleine schaal te vertrouwen, samen te werken of de ander toe te laten. Op grotere schaal vraagt dat nog veel meer van ons.
Laten we eens naar onze fysieke wereld kijken. Er is oorlog, hongersnood, ziektes, milieuverontreiniging, onredelijke zelfverrijking en analfabetisme. Met elkaar leven we op deze aarde. We kunnen onze ogen niet sluiten voor wat er naast ons aan de gang is. Er is geen ontkomen aan: we zijn “veroordeeld” om met elkaar op deze wereld ons leven te leven. Vanuit dit gezichtspunt is ons eigen belang duidelijk: we hebben allemaal hetzelfde belang. Namelijk er voor zorgen dat we met elkaar op deze planeet kunnen leven. En dat kan alleen maar in harmonie, anders is er niet voor iedereen leven. Er is dus ook niets anders dan eenheid, namelijk de eenheid van onze planeet.
Ook ik heb een overtuiging. Deze overtuiging is ook beïnvloed door mijn jeugd en mijn opvoeding. Maar later in mijn leven heb ik deze zelf gevormd en er voor gekozen. Ik geloof dat we samen op deze wereld, in al onze gemeenschappen, op elk niveau, samen kunnen werken om in vrede te kunnen leven. Om dit te bereiken hebben we iedereen op deze wereld nodig.
Vernieuwing van de wereld kan alleen met de hele wereld. Alleen met vrede kunnen we een eind maken aan de honger in de wereld, de uitbuiting en kinderarbeid, de toenemende verslechtering van ons leefmilieu, ziektes en het analfabetisme.
En dit zijn allemaal grote woorden die erg mooi klinken. Maar voor mij begint vrede bij mij thuis, met mijn partner en mijn kinderen, mijn vrienden, mijn collega’s. Samenleven op de wereld begint natuurlijk thuis en van daaruit verder in de wereld.
De inzichten uit de kwantummechanicaNu ben ik geen groot kenner van de kwantummechanica en heb niet meer kennis over dit onderwerp dan iedere leek zich via algemene middelen kan verwerven. Ik ben echter ten diepste geraakt toen ik de inzichten uit de kwantummechanica echt tot me door liet dringen. Vanaf dat moment is mijn wereldbeeld aan het veranderen. De kwantumtheorie confronteert ons met bizarre paradoxen die de logische opbouw van de klassieke natuurkunde verstoren. Op het niveau van de subatomen schijnt het ene deeltje precies te weten wat de andere doen, overeenkomstig de eigenschap van de wisselwerking. Dus zonder dat de deeltjes elkaar raken is er een verwantschap en uitwisseling van informatie. Er lijkt dan ook een verbinding tussen materie en geest te bestaan. Vastgesteld is dat licht zich bij zijn verplaatsing gedraagt als een golf, maar zodra het wordt waargenomen, zich gedraagt als een deeltje. Dit duaal karakter van het licht (en, zo bleek achteraf, ook van snel bewegende materiële deeltjes, zoals elektronen), vormde het uitgangspunt van de kwantummechanica.
Denk daarbij ook aan het werk van de Japanner Masaru Emoto (Messages from water, 2001), die aantoonde dat water geheugen heeft. Hij heeft water tot ijskristallen laten bevriezen onder verschillende uiterlijke omstandigheden, zoals verschillende muziekstukken. Elk muziekstuk beïnvloedde de structuur en vorm van het ijskristal. Invloeden in de omgeving beïnvloeden de structuur van het water. Als je bedenkt dat de mens voor 70% uit water bestaat dan zal een scheldpartij zich in je lichaam vastzetten en lange tijd zijn invloed op je denken, handelen en gezondheid doen gelden. “De vibratie van positieve woorden heeft een positief effect op onze wereld, terwijl de vibratie van negatieve woorden het vermogen heeft te vernietigen” (Uit: Messages from water). Positieve contacten, woorden, geluiden en beelden zullen tot harmonie leiden. Een harmonie die weer nieuwe harmonie tot gevolg heeft. Niet voor niets wordt dan ook gezegd dat het veel luisteren naar klassieke muziek een rustgevende en harmoniserende invloed heeft op baby’s.
|
|||||
|
02 mrt 06 (update)
gelezen (4259)
