Reli-gare

De mens probeerde met zijn nieuwe bewustzijn zijn omgeving te verklaren. Hij begon allerlei filosofieën te ontwikkelen om zich weer terug te verbinden met de natuur die hij intussen buiten zichzelf geplaatst had. Het woord religie stamt af van het Latijnse woord reli-gare wat letterlijk terug-verbinden betekent.

Er zijn veel religieuze leraren geweest die ons duidelijk probeerde te maken dat we niet te ver van deze natuurlijke “staat van zijn” weg zouden moeten gaan.

We zouden anders vervreemden van onszelf. Als je vandaag de dag om je heen kijkt zie je vele voorbeelden van deze vervreemding.

 Johann Wolfgang Goethe

“Zo hangen wij, dat is de clou, van zelfgemaakte schepsels af.”

Zo schreef Goethe in zijn Faust over de geboorte van de Homunculus, de kunstmatige mens. Een prachtig verhaal om te lezen en zo herkenbaar.

Maar ook alle verhalen omtrent Frankenstein zijn een voorbeeld van een kunstmatig in elkaar gezette mens.

Vele van de ons bekende religieuze richtingen staan echter ver weg van dit begrip reli-gare. Ze zijn vastgelopen in de tijd omdat ze letterlijk namen wat al deze religieuze leraren symbolisch bedoelden.

Vandaag de dag kun je nog steeds (maar dan moet je wel tussen de regels van de overgebleven boeken doorlezen) de symbolische wijsheid vinden van leraren als de Boeddha, Mozes, Jezus, Mohammed en zelfs bij de vele Guru’s die zich vandaag de dag nog ieder moment aandienen. Maar pas op, zoals ze in het boeddhisme zeggen, als je de boeddha tegen komt, smijt hem aan de kant want hij kan het niet zijn.

Als het goede wegvoorbereiders zijn (of zoals Osho ooit zei “springplanken”) dan hebben ze allemaal eenzelfde belang, je terug te verbinden met je natuurlijke zijn.

Of zoals een goede vriend van mij, Jan van Delden, uit de advaita vedante richting zegt: Je bent nu terug van nooit weggeweest.

pagina 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8

reacties

• Er zijn nog geen reacties geplaatst.