Nieuwe ideeën

Als we onze pioniers weer eens zouden durven zien. Als we de mens en zijn behoefte recht in de ogen zouden durven kijken. En dan deze mens voorop zouden stellen in plaats van de door ons zelf bedachte “systemen”. Dan zou de wereld er heel anders uit zien.

Een idee zoals bij het Deense rechtbanksysteem om een raad van wijze mannen te introduceren die bij iedere rechtsgang aanwezig zijn om de rechters scherp te houden zou overal ingevoerd moeten worden.

Het idee de wereld als een geheel te zien, zonder grenzen.

De wereldbol als symbool te nemen op vlaggen i.p.v. ieder land afzonderlijk.

Of de ideeën van Eckart Wintzen met zijn eyenetwerk, exovision maar ook greenwheels. Maar ook Herman Wijffels met zijn Encounter of Worldviews en gedachten over duurzaamheid.

De Dalai Lama maar ook Adelheid Roozen spreken over “een ministerie van liefde”.

Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan met het opnoemen van vele van onze pioniers.

Als we hun ideeën nu eens niet direct verwerpen als onpraktisch en niet uitvoerbaar maar al deze ideeën verzamelen en het gedachtegoed onder een grote groep mensen verspreiden. Dan zou het wel eens zo kunnen zijn dat de verschillende morfogenetische velden met al deze nieuwe ideeën en klanken gevuld worden.

In Amerika praten ze over een grote groep van mensen, de Cultural Creatives, die ontvankelijk zijn voor dit soort nieuwe ideeën.

Tot het moment daar is en zo’n veld, vat overloopt en de theorie van het bevriezende water zijn intrede doet.

Het bevriezende water

De hoop voor de wereld is het verhaal van het bevriezende water.

Water bevriest niet langzaam maar in een keer. Een heel dun vlies strekt zich plotsklaps uit over het gehele wateroppervlak. Daarna wordt het steeds steviger, maar de eerste aanzet is dat dunne breekbare vlies. Dit gebeurt doordat heel veel moleculen H2O op een steeds lagere temperatuur terecht komen waardoor ze opeens aan elkaar blijven kleven en vloeibare materie vast wordt.

Zo is het ook met ideeën. Als genoeg mensen ermee bezig zijn worden onzichtbare ideeën gematerialiseerd in onze eigen werkelijkheid. We moeten het hebben van mensen die het lef hebben, om zelfs tegen beter weten in, aan een kant te gaan staan die een nieuw licht werpt op onze samenleving.

Misschien is het erkennen van dit natuurkundige verschijnsel de oorzaak van een nieuwe kwantumsprong. Die van het grote genieten.

Of zoals vele hippies in de jaren zeventig over het aanbreken van het nieuwe millennium zongen: “This is the dawning of the the age of aquarius”.

Maar tot die tijd varen we op eigen kracht, tussen de klippen van onze zelf bedachte concepten door, die altijd uitdraaien op een “self-full-filling prophecy”.

“Tijdens de oorlog was er een generaal die besloot de tegenpartij aan te vallen terwijl hij veel minder troepen tot zijn beschikking had als zijn tegenstander. Hij was er van overtuigd dat hij zou winnen maar zijn manschappen waren gevuld met twijfel. Op weg naar het gevecht passeerde zij een kapelletje. Nadat hij gebeden had met zijn manschappen haalde hij een munt te voorschijn en zei: Ik zal nu deze munt opgooien. Als het kop is zullen we het gevecht winnen. Als het munt is zullen we verliezen. Het lot zal zich nu openbaren. Hij gooide de munt in de lucht en het was kop. Zijn manschappen waren vervuld met vreugde en liepen over van zelfvertrouwen. Ze wonnen het gevecht. Tijdens het overwinningsfeest sprak een luitenant de generaal aan en zei: “Niemand kan het lot veranderen”. “Dat klopt”, sprak de generaal en hij liet de munt zien aan de luitenant. Deze munt had aan iedere kant een kop.”

• Er zijn nog geen reacties geplaatst.