printversie

Jelle Boelen is ondernemer en heeft 20 jaar geleden werving-, selectie- en detacheringsbureau Vitae opgericht. Met dit bedrijf heeft Boelen toppen en dalen beleefd. Van het snelst groeiende bedrijf in Nederland in 1996 tot flink de zeilen bijzetten in 2002. In 2005 is Boelen een nieuwe uitdaging aangegaan: Achallenge. Daarin adviseert, inspireert en begeleidt hij ondernemers in de groei naar de volgende fase van hun bedrijf.

In dit interview gaat Boelen in op de behoefte van bezieling en de concrete resultaten die hij daarvan ziet voor zowel bedrijven als medewerkers.

Door Adriaan de Man & Engbert Breuker

Boelen start het interview met een positieve ontwikkeling waarover hij recent in de krant las: In Duitsland en Frankrijk wil men een extra premie doen op elk vliegticket en dat geld vervolgens ten goede laten komen aan de ontwikkelingslanden. Volgens Boelen is het is geen enkel probleem vliegen iets duurder te maken is: er wordt toch al te veel gevlogen en dat creëert milieuproblemen. Diegene die vliegt kan ook nog wel iets extra’s betalen. Dit soort signalen zie je de laatste tijd wel meer.

Combineren van commercie en compassie

Vitaeis ruim zeven jaar geleden begonnen met ‘social responsibility’-dagen. Het leuke is dat steeds meer bedrijven zoiets doen, aldus Boelen. Hij heeft bij diverse bedrijven rondgevraagd wat zij doen aan ‘social responsibility’. De directeur van Kempen&Co, een supercommerciële zakenbank die in principe alleen maar met geld bezig is en weinig met vraagstukken rondom ‘social responsibility’ kon in eerste instantie niet bedenken wat Kempen&Co deed op dit terrein, totdat hij zich de Tsunami-actie herinnerde, waaraan Kempen&Co de totale transactiefee van een dag doneerde. Boelen: “In hun geval spreek je dan wel van een behoorlijk bedrag.”

Boelen ziet een trend dat bedrijven zich steeds meer hybride gaan opstellen ten aanzien van ‘social responsibility’. Grote bedrijven hebben problemen om medewerkers bezield en gemotiveerd te houden en dit soort acties helpt daarbij. Het is een mooie combinatie van commercie en compassie.

Deze grote bedrijven zijn al jaren actief in Nederland op het gebied van kunst, milieu, goede doelen, etc. Alleen blijft dat vaak beperkt tot het corporate niveau en mist het de verbinding met de individuele medewerkers. Door medewerkers daadwerkelijk aan de slag te laten gaan met een goed doel koppel je de bezieling aan de daad.

Boelen: “Toen het de afgelopen jaren minder ging met Vitae vonden de medewerkers het belangrijker met zijn allen aan de ‘social responsibility’-dag te werken dan een personeelsfeest te organiseren.”

Zingeving

Boelen ziet een verandering met zo’n tien jaar geleden: mensen stellen een gedeelte van hun tijd beschikbaar voor een goed doel. Volgens hem zou je het liefde kunnen noemen. Mensen staan daar ook meer voor open, voor hen is het zingeving. Naast welvaart en geld is er een nieuwe vector ontstaan: liefde. Dat uit zich bijvoorbeeld bij mannen in het feit dat zij steeds meer gezinstaken voor hun rekening nemen, dat zij hun eigen vriendschappen onderhouden. Daar hadden mannen vroeger nauwelijks tijd voor. Het effect liefde is nieuw en van dit decennium. In het bedrijfsleven is ook meer aandacht voor zingeving en liefde. Boelen spreekt veel (mede-)ondernemers en ziet dat zij zich daar veel mee bezig houden. Voor hen geldt ook steeds meer dat zij aandacht hebben zowel voor winst als voor liefde, voor het onderhouden van relaties.

In de optiek van Boelen wordt het werk wordt daardoor ook veel leuker: juist door het werken aan de relatie wordt het maken van een deal ook leuker. De ‘het doel heiligt de middelen’-aanpak is niet meer de enige. Je kunt ook de mensen boven de zaak laten gaan en succesvol zijn.

Op een open en oprechte manier met elkaar omgaan, dat is voor Boelen een vorm van liefde. Die kan ook snoeihard zijn, door elkaar de waarheid te durven vertellen. Dat is niet altijd leuk en gemakkelijk maar iemand kan daardoor wel weer verder komen.

Dicht bij jezelf blijven

Voor Boelen geldt dat hij geleerd heeft dat hij bij zichzelf moet blijven en moet blijven reflecteren of de dingen die hij doet ook de dingen zijn die hij wil doen. Voor hem draagt dat ertoe bij dat hij beter in balans blijft en daardoor de dingen blijft doen waar hij goed in is. Boelen heeft bijvoorbeeld rust of luiheid nodig om ruimte te kunnen geven aan zijn creativiteit. Vaak is dat voor hem lastig omdat mensen om hem heen allerlei tijd claimen.

Toen hij begon als ondernemer vroeg hij zich af: “Wanneer vind ik het leuk om iets te doen?” Het antwoord voor hem daarop is: “Alleen wanneer ik het heel graag wil, als ik daadwerkelijk geïnteresseerd ben, nieuwsgierig en geïnspireerd raak.” Wanneer Boelen heel diep verbonden is met de dingen die hij doet, dan kan hij het ook goed.

In zijn vroegere selectiewerk ging hij in het selectiegesprek op zoek naar de drive van de sollicitanten. Wanneer die aansloot bij het beroep nam hij iemand aan, wanneer niet, dan benoemde hij dat ook zodanig naar die mensen: “Dit past blijkbaar niet bij jouw passie en talenten. Ik raad je aan een andere baan te zoeken want hierin zul je nooit gelukkig worden.” Wanneer je daar helder in bent, vinden mensen dat fantastisch want je helpt ze, aldus Boelen.

De uitdaging ligt er volgens hem in mensen te brengen dicht bij wie ze werkelijk zijn en die ontmoeting te stimuleren. Dat mensen hun kracht ontdekken en die ten volle beleven en voelen. Dan komt misschien ook het moment dat ze meer verantwoordelijkheid voor hun eigen leven durven nemen omdat ze één, en misschien wel de belangrijkste, zekerheid hebben: ik weet wie ik ben en wat ik kan.

Het is een vorm van emancipatie: bij je passie en talent blijven. Die geëmancipeerde wereld leidt volgens hem tot een beter resultaat voor iedereen.

Hoe waardeer je mensen dan? Op basis van wat is afgesproken/declarabiliteit of op basis van toegevoegde waarde?

Wat je gedaan hebt speelt een grotere rol dan hetgeen je hebt afgesproken. Gedurende het jaar veranderen er zoveel zaken die zoveel toegevoegde waarde op kunnen leveren dan wat te voorzien zou zijn. Uiteindelijk levert dat meer op dan vast te houden aan de gemaakte afspraken.

Voor de organisatie van de toekomst, de netwerkorganisatie, heb je geëmancipeerde mensen nodig. Boelen geeft een voorbeeld uit zijn huidige praktijk als adviseur:

Een advocaat. Zeer ervaren ondernemer, een aantal bedrijven opgericht en verkocht, daarna rechten gaan studeren en als jurist gaan werken voor met name grote ondernemingen, maar daarnaast draait hij toch zijn parketdiensten, want voor hem hoort dat er bij. Vervolgens is hij een eigen advocatenkantoor gestart, hij is per slot van rekening ondernemer, maar wil dat mensen hun eigen broek op houden. Hij wil niet meer de kar trekken. Wij hebben samen gezocht naar een economisch model voor zijn bedrijf, hij is nl. een commerciële machine en de business komt merendeels via hem. Zijn vraag ligt erin om los te laten zodat de anderen ook de business binnen brengen. Voor hem speelt de vraag hoe krijg je ze aan de gang en hoe organiseer je het.

Hoe ziet Boelen de toekomst van Nederland?

Voor Boelen zijn er verschillende Nederlanden. Het geëmancipeerde Nederland met de ‘witte’ hoogopgeleide Nederlanders en het andere Nederland met de andere culturen waarin veel mensen de stap van emancipatie nog moeten maken. Maar hij merkt wel op dat die Nederlanders vaak de kans niet krijgen om te emanciperen omdat ze vanwege hun culturele achtergrond weinig kans krijgen tot deelname aan de ‘witte’ wereld. Maar in zijn beleving zal dat in de tijd goed komen.

In Boelen’s visie wordt Nederland een zorg- &coacheconomie: “Ik zie dat mensen graag iets willen betekenen en willen zorgen voor andere mensen.”

.

• 'door familie gelezen . . .' (l. boelen)
• Bekijk alle reacties