|
spotlight | |||||||||
|
|
|||||||||
|
Spelend HartMenno van Diermen
In dit verhaal wil ik je meenemen op mijn reis naar verbinding en eenheid.
Die reis, of beter gezegd zoektocht, volgde op een lange periode waarin ik onafhankelijk wilde worden door te jagen op geld en bezit. Dat was een periode waarbij ik nauwelijks verbinding had.
Tijdens die zoektocht ontstond een eenheidservaring, de maximaal mogelijke verbinding. Die ervaring heeft een verlangen naar eenheid in mij wakker gemaakt. Dat inspireert mij om deze reis te vervolgen om die eenheidservaring te integreren in de aardse realiteit.
Het is geen gemakkelijke reis, wel een uitdagende reis. Het zijn uitdagingen die persoonlijke ontwikkeling initiëren en die leiden tot paradigmawisselingen.
Het is ook een reis die veel voldoening oplevert. Steeds vaker ervaar ik het leven als een feest en een spel, een leven als een Spelend Hart. Een enthousiast leven, zonder ballast, gedragen door innerlijke kracht.
De eenheidservaring
We waren bijeengekomen in een hotel midden in de bossen op de Hoge Veluwe. Een groepje mensen, allemaal op zoek naar verbinding. Tijdens de bijeenkomst werden vragen gesteld waardoor we elkaar uitdaagden om naar binnen te gaan, recht naar het hart. Daar had ik veel moeite mee.
Eén van de deelnemers aan de bijeenkomst was Gerrit. Gerrit had ik ontmoet bij een training en sindsdien was een vriendschappelijke band tussen ons gegroeid. Op een gegeven moment keken Gerrit en ik elkaar intensief aan en er ontstond een eenheidservaring.
Plotseling verdwenen alle grenzen, mijn eigen ik verdween. Er ontstond een grandioze harmonie en een enorme energie. Die energie ontving ik in mijn buik. Mijn buik begon hevig te schokken, geblokkeerd door vastzittende emoties en niet wetende waar die energie naar toe te leiden. Ik voelde dat die eenheid heel lang geleden in mij was geweest. Het was een gevoel van thuiskomen. Het ontroerde me en een diep gevoel van heimwee naar die tijd overviel me. Het was iets dat ik heel lang had gemist: de ervaring van eenheid.
Ik weet nog dat de ervaring zo intensief was, dat ik mijn emoties inhield en mijn ogen zich afwendden van Gerrit om bij te kunnen komen. Als we elkaar daarna weer aankeken gebeurde het opnieuw. Op dat moment schoot door mijn hoofd dat ik die enorme energie door wilde geven aan de groep. Later heb ik deze ervaring nog twee keer gehad met Gerrit.
Iedereen kreeg een nieuwe visie op het leven en begon zich af te vragen: wat doe ik in Godsnaam in deze aardse realiteit? Waarom maken we er zo’n puinhoop van? Waarom keren we niet terug naar eenheid? En… wat is mijn missie, mijn levensopdracht hier op aarde, nu ik dit ervaren heb? Dat kan er nog maar één zijn en dat is de weg naar eenheid vervolgen, van onbewust naar bewust.
Op weg naar eenheid
De weg naar eenheid loopt via het hart. Maar waarom loopt die weg via het hart? Intuïtief voelde ik dat wel aan, emotioneel en rationeel was ik zover nog niet. Gelukkig werd ik geholpen door Guus Goris van Integral Coaching. Hij bracht mij in contact met hartcoherentie en wees me op de volgende wetenschappelijke feiten :
Het hart is het verbindingscentrum op weg naar eenheid. Op deze weg neemt de verbindingskracht steeds verder toe tot eenheid ontstaat. Eenheid wordt gedragen door de hoogste waarde. De hoogste waarde is onvoorwaardelijke liefde. Dat is liefde die veel verder gaat dan voorwaardelijke liefde. Voorwaardelijke liefde is selectief aanwezig. Er is een voorwaarde aan verbonden, waardoor je die liefde wilt geven. Je verwacht iets terug te krijgen zoals liefde, veiligheid, geborgenheid, erkenning en waardering.
Onvoorwaardelijke liefde gaat verder. Dat is liefde die niet tegen is te houden. Onvoorwaardelijke liefde is altijd en voor iedereen beschikbaar, onder elke omstandigheid.
Tja, onvoorwaardelijke liefde is levenskunst.
Sommige mensen lijken geboren te zijn met die kunst om onvoorwaardelijk lief te hebben. Je kent vast wel een inspirerend voorbeeld.
Zelf behoor ik bij die tweede groep mensen. Zo associeerde ik liefde altijd met soft en alleen geschikt voor privé, een voorwaardelijke variant van liefde. Het woord liefde kon ik nauwelijks door mijn mond krijgen, omdat ik beperkt toegang had tot gevoel, onder andere door vertrapte emoties.
Landing in de aardse realiteit
De landing in de aardse realiteit steek ik praktisch in met een simpele gedragstoetsing. Is mijn gedrag een expressie van onvoorwaardelijke liefde? Zo nee, wat is er in mij te helen, wat maakt mij innerlijk verdeeld? Zo kom ik steeds terecht bij nieuwe ontwikkelingspunten. Op de vele momenten dat ik nog niets kan met onvoorwaardelijke liefde toets ik mijn gedrag aan een waarde die daaronder ligt: verbinding. Heb ik op dit moment echte verbinding met mijn omgeving? Zo nee, wat blokkeert er dan?
Het klinkt allemaal simpel, de praktijk is dat allerminst. Het is een keuze - a way of life - waarvoor commitment, volharding en discipline nodig zijn. Het is een proces van vallen en opstaan. Zo heeft succes een andere betekenis gekregen. Zo bleek ik een ondernemersrol te spelen en het niet te zijn in de betekenis van grote risico’s willen nemen. Door dit te erkennen kon mijn authenticiteit groeien. Verder ben ik mij bewust geworden van de blokkerende werking van mijn ego om volledig in het nu te kunnen zijn. Ook kreeg integriteit een nieuwe betekenis. En blijk ik met oordelen over anderen niets anders te doen dan een spiegel creëren om mijn eigen tekortkomingen te kunnen zien. Ik ontdek nu dat liefde en acceptatie van mijzelf een belangrijke stap is. Ik ontdek hoe lastig het is om aanwezig te zijn vanuit mijn hart in plaats van afwezig te zijn vanuit mijn hoofd. Geleidelijk begin ik raakbaar te worden in mijn hart. Geleidelijk raken hoofd, hart en ziel met elkaar verbonden en gaan ze elkaar versterken in plaats van tegenwerken. Ik ervaar dat ik mijn eigen wil mag loslaten om dienstbaar te kunnen zijn. Zo ben ik op weg van innerlijke verdeeldheid naar heelheid.
Het is een lange reis met paradigmawisselingen. Leven vanuit mijn oude paradigma’s blijkt een leven vanuit angst te zijn en heeft veel te maken met overleven. Voor leven vanuit eenheid is moed nodig om anders te durven zijn. Ik kan nauwelijks rijden met mijn benzine slurpende MPV als ik voel dat ik de aarde daarmee uitput. Het eten smaakt mij minder op die momenten dat ik mij ervan bewust ben dat we de natuur en dieren eenzijdig gebruiken als productiemiddelen en hen uitputten. En als ik hen uitput, dan put ik een deel van mijzelf uit. Ik realiseer me nu dat waar ik mijn eigen belang centraal stel er belangen van anderen worden geschaad. Ik ontmoet in de ander altijd een deel van mijzelf, waardoor het begrip en respect voor anderen sterk groeit en er geen ‘mindere mensen’ meer zijn. Ook hoef ik anderen niet meer te veranderen of mijn wil op te leggen, omdat ik ervaar dat ik daarmee slechts tot uiting breng wat van binnen niet werkt.
Op mijn ontekkingsreis laat ik mij thematisch ondersteunen door diverse coaches die verder in hun ontwikkeling zijn en meer verbinding kunnen maken. Verbinding met het hart door ademhaling & hartcoherentie en daardoor een betere verbinding met het brein. Verbinding met mijn hogere zelf (ziel) om mijn pad te kunnen vinden met behulp van Neuro Emotionele Integratie. En verbinding in de energiecentra (ook wel chakra’s genoemd) om een goede verbinding tussen het hogere en het aardse mogelijk te maken. Dit zijn intense, soms verbijsterende ervaringen.
Overigens ben ik geen heilige die een rolmodel is en vanuit eenheid en onvoorwaardelijke liefde leeft. Nee, ik ben gewoon een mens met gebreken. Ik worstel met mijn krachtige egogedreven wil en probeer te wennen aan een dienende wil. Ik worstel om oude denkbeelden en patronen los te laten die horen bij het Vissentijdperk. Ik heb moeite om te wennen aan de nieuwe energie van het Aquariustijdperk, waarin liefde en eenheid centraal staan. Ik ervaar dat de overgang van het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk bol staat van paradigmawisselingen .
En juist dankzij die worstelingen ben ik dankbaar voor de nieuwe ervaringen tijdens ont-moetingen met mensen waarin je elkaar raakt en verbinding en eenheid ervaart.
Steeds vaker begin ik het leven te ervaren als een feest en een spel. Een enthousiast leven, zonder ballast, gedragen door innerlijke kracht.
Een leven als een Spelend Hart.
Wens
Mijn wens is dat iedereen een eenheidservaring heeft en die ervaring gaat delen. Mijn wens is dat iedereen op reis gaat naar het hart om verbinding en eenheid te ervaren en te integreren in de aardse realiteit. Wat voor aarde ontstaat er dan? Is dat soms een hemel op aarde?
Ga je mee op reis? Wie weet ontmoeten we elkaar op deze reis.
Met hartelijke groet, Menno van Diermen www.spelendhart.nl m.vandiermen@personalyser.nl
Copyright © 2006 Menno van Diermen, Personalyser, Barneveld. De tekst en het beeldmateriaal zijn beschermd en ik ga ervan uit dat je daar respect voor hebt. Als je tekst en/of het beeldmateriaal wilt gebruiken, neem dan contact met mij op, dan overleggen we of het gepast is. Ik ga er bij gebruik wel vanuit dat je bronvermelding opneemt.
reacties
|
||||||||||
|
27 sept 06 (update)
gelezen (24486)
Met anderen praatte ik nauwelijks over deze ervaring. Een enkele keer voelde het wel gepast om daarover te beginnen. Er bleken meer mensen eenheidservaringen te hebben gehad. Elke ervaring had unieke kenmerken. De effecten waren soortgelijk: 
Onvoorwaardelijke liefde kan er alleen zijn als je niet meer oordeelt, je niet meer laat leiden door allergieën en emoties, je overtuigingen en je gelijk leert relativeren, je wil niet meer op hoeft te leggen aan anderen, je uit controle durft te gaan en los durft te laten, je ego niet meer met je aan de wandel gaat, je angsten kunt omarmen en je eerst onvoorwaardelijk van jezelf houdt. 
De meeste mensen hebben een lange weg te gaan om daar te komen en deze weg heeft flinke uitdagingen. Als je die uitdagingen aangaat, dan ontsnap je uit je eigen gevangenis. 
Ik ben dankbaar op de momenten dat ik in harmonie ben en innerlijke rust ervaar. Wanneer ik moeilijke keuzes kan maken gedragen door innerlijke kracht. Wanneer ik echte aandacht heb voor mijn familie en opga in het spel met mijn kinderen. En wanneer ik anderen mag coachen die allemaal bewust of onbewust dezelfde ontdekkingsreis maken.