ome sjak - 10 november 2009, 20:03 wijze text

Marc P. - 12 juni 2008, 14:41 Ik vind het een inspirerende tekst. Zeker omdat ik denk dat het een tussenstap is op weg naar het uiteindelijke doel: gelukkig zijn.

Het gevoel van gelukkig zijn kan je vinden door je af te zonderen van de anderen. Als je alleen bent doe je wat je wil, eet je wat je wil, drink je wat je wil, ga slapen als je moe bent, word je wakker als je uitgerust bent, sport je, lees je, werk je wat, denk je na over de dingen die je bezig houden en laat je je meevoeren in de alsmaar veranderende gemoedstoestanden. En je doet dat alles in je eigen ritme, zo lang je maar wil. Zo vind je de basis van geluk.

Totdat je beseft dat je gelukkiger wordt als anderen jou accepteren. Dat je kan doen wat je wil zonder dat anderen zich daaraan storen. Nog gelukkiger word je als anderen begrip en waardering tonen voor de dingen die je doet, en jou waarderen om wie je bent.

En nóg gelukkiger word je als je ontdekt dat er iemand is die veel met jou gemeen heeft. Die het leuk vindt om samen met jou dingen te doen die jij leuk vindt om te doen. Met wie je geluk kunt delen. Samen kunt eten, samen kunt drinken, samen kunt sporten, samen kunt lezen, samen kunt werken en samen kunt praten over de dingen die je bezig houden. Waarbij je merkt dat je elkanders gemoedstoestanden kunt beïnvloeden. Met wie je dingen kunt doen die je niet alleen kan doen, waar je de ander voor nodig hebt, met als mooiste voorbeeld, de liefde bedrijven. Dat zijn momenten van groot geluk. Samen zijn. Het gevoel hebben dat je voor elkaar geschapen bent, een eenheid bent en alles met elkaar kan delen. Voor altijd.

Totdat je er achter komt dat je dat die persoon niet bestaat. Ieder mens is immers uniek en wijkt daarmee af van de ander. En dan besef je dat het maar goed is dat er meer mensen zijn. Dat je voor momenten van geluk niet afhankelijk bent van één persoon, maar dat je geluk ook met die anderen kunt delen. Met iedereen die dat met jou kan, wil en durft. Dat je elkaar liefde geeft en dat je die liefde voelt. In alle mogelijke vormen. Dat is voor mij het ultieme geluk.

Totdat je merkt dat je niet begrepen wordt. Je kijkt dan vertwijfeld om je heen en zoekt de bescherming in de eenzaamheid. Je zondert je af van de anderen om te beseffen dat dat HET moment is om de volgende stap te zetten.

Auke Deelstra - 09 november 2007, 12:36 Leuk dat je weer aan het schrijven bent geslagen Laurens. Een ontzettende interessante zoektocht is dat leven en te ontdekken wie je zelf bent door een ander.
Een prima these om een gezond egoïsme centraal te stellen en zo on-nederlands van snit. Ik ben nieuwschierig geworden naar je boek.

Jan van der Lande - 09 oktober 2007, 21:29 Laurens, Ik vind je verhaal zeer inspirerend en een gedachte van vrijheid. Ik herken dit in jou en daarom ook in je kinderen. Ik waardeer je stellingen en je gedachtengoed. Leef er mee en draag het uit. Groet, Jan