Werken werkt

Wat immigranten nodig hebben is waarvoor ze kwamen: werk. Door te werken integreren ze vanzelf. Want werken werkt! Op het werk worden je de waarden en normen van een land bijgebracht. Hoe je met elkaar omgaat. Wat wel en niet kan. En werk is precies het probleem. Want in een kwakkelende economie vallen de klappen altijd aan de onderkant. Vraag een MKB-er wat zijn rangorde van aannemen is en hij zal zeggen: Marokkaanse jongens het laatst - slechte ervaringen, onbetrouwbaar, altijd te laat. Precies wat een generatie geleden gezegd werd over Surinamers en twee generaties geleden over Italianen en Spanjaarden. Ja, er wordt gediscrimeerd in dit land... Volop! Door werkgevers en personeelsfunctionarissen, door portiers van discotheken. Maar of dat altijd racisme is? Een voorbeeld: Bram Ladage, de Patatkoning van Rotterdam, kan niet uit de voeten met immigranten. Ze hebben een andere beleving van werken, ze blijven met een neusverkoudheid thuis. Of portiers, die weigeren vaak donkere jongens. Elke portier weet dat sommige klanten eerder rotzooi trappen of ruzie krijgen dan anderen. Marokkaanse meisjes beamen dat.

Maak je niet afhankelijk

Maar je kunt het ook omdraaien. Je wilt toch niet werken bij een bedrijf dat jou niet op gesprek vraagt... omdat je Achmed heet? Je wilt toch niet uitgaan in een discotheek... die jou weigert? Er is een reactie gaande. Er komen bijvoorbeeld steeds meer Turkse discotheken. Waar iedereen in mag en die hele goeie zaken doen. Omdat er geen spanningen zijn en het extraverte gedrag van bezoekers niet als onaangepast wordt ervaren. Begin voor jezelf als een ander jou niet wil! Je maakt je toch niet afhankelijk van die bange kaaskoppen? En wie heeft ooit gesuggereerd dat je het als immigrant gemakkelijk hebt? Dat je zomaar wordt opgenomen in een nieuwe gemeenschap, met een andere taal, andere gebruiken en andere waarden. Immigranten hebben het nooit makkelijk. Je zult je als immigrant moeten aanpassen. Anders doe je niet mee, kom je niet aan de bak. Hoofddoekjes en het 'recht op een eigen identiteit’ zijn een begrijpelijke reactie. Toch maken moslima's het zich niet makkelijk, ze creëren zelf een drempel. Kleed je zoals je wilt, maar doe niet moeilijk als een ander daar op reageert. Elke immigrant moet zich invechten. Het klinkt stom, maar het is niet anders. Immigranten komen van ver, altijd van verder dan geboren Nederlanders. Je zult toch de naïeve moed hebben om je te vestigen in dit land van 'hysterische intolerante eigenheimers', om met Jan Blokker te spreken. Daarom zijn immigranten helden. Net als Nederlanders die dat durven nazeggen. Die weten dat ze zelf ook als immigrant begonnen zijn. En zich hebben geëmancipeerd tot wat ze nu zijn. Door aan te pakken en niet bang te zijn.

Lef en speelplezier

Ondertussen heeft tweederde van de Nederlanders geen vertrouwen in de overheid, tweederde van de kiezers zegt ‘Nee’ tegen de Europese Grondwet. De politiek heeft een dijk van een leiderschapsprobleem. Mensen voelen zich niet gehoord en niet serieus genomen. Ze geloven het niet meer. Het raakt hen ook niet meer. Waar is de bevlogenheid, de passie, de wil om te winnen? De dwingende blik van Marco van Basten, zijn lef en zijn speelplezier, dat is nodig. ‘Domineren op de helft van de tegenstander’. Net als in de EK-finale van 1988 durven schieten uit een onmogelijke hoek. Maar ook vastberaden en bescheiden zijn. Net als de nieuwe bondscoach praten over ‘wij’. Het ego voorbij, dat is pas stoer! Zo hebben we ook politici nodig die echt flink zijn. Die begrijpen dat veel mensen bang en boos zijn, en dat ook durven benoemen. Politici die respect afdwingen, omdat ze – met respect voor anderen – precies zeggen wat ze vinden.

pagina 1 | 2 | 3 | 4

reacties

• 'dansen . . .' (eytet)
• 'Een goede beschouwing uit je hart . . .' (Rik Sturmovik)
• 'raaaaaaaaaaaaaaaar . . .' (ik)
• '"Voor wie wacht, komt alles . . .' (Richard de Hoop)
• Bekijk alle reacties